Bence imkansız

Söyleyecek söz bulamıyorum bu işe
Bomboş kaldı o şarap dolu son şişe
Oysa yıkılmaz kaleler inşa etmiştik biz bize
Bir anlam vermedim bu vedasız gidişe

Yıllar oldu tutsak ettim seni yüreğim de
Bir güvercin gibi bir kınalı keklik gibi
Sakladım seni ve kara sevdanı
Kalbimin en tenha en derin kafesinde

Şimdi özgür olmak uçup gitmek istiyorsun
Hiç olur mu böyle cane söyle cane söyle
Say ki saldım da gittin
Parçalayıp ta o paslı kafesi terk ettin

Ardında bıraktığın o bomboş kafes
Sensiz hiç alır mı sadece bir nefes
O yıkılan duygular kentin denizinde
Sence boğulmaz mı ayrılan herkes

Sence bir bir yıkılır mı o kaleler?
Bu candan al kanlar dökülmeden
Kalbim yerinden yurdundan sökülmeden
Bu canı taşıdığı müddetçe bu beden

Bence imkansız cane

Kaderin kalemiyle yazılmış bu ferman
Diz çökmüş bekliyor, kalmadı derman
Sana giden yollar uçuruma çıksa da
Vazgeçmek kitabımda yazmaz hiçbir zaman

Hangi gökyüzüne kanat çırparsan çırp
Yüreğimde kalacak her daim o sarp
Sen bende biterken, ben sende doğarım
Bu sevda bitmez, olsa da harbe harp..

,20/01/2026
Gaziemir İzmir
Mehmet Salih Demirsoy