Ben mi seçtim?

Ben mi seçtim sanırsın bu nâr-ı beyzayı?
Kaderde ayrılık, dilde âh var iken.
Gülmek haram mıdır bu mahzun kuluna?
Gönül mülkünde "Hû" diyen bir şah var iken.

Olmuyor işte, nefes nefsiz, can cansız,
Bülbül feryat etmeden gül açmıyor zamansız.
Ölmeden ölmekmiş meğer asıl vuslat,
Muhabbet demlenmeden sırlar kalır nişansız.

Bir tutam ateş düşer, rûh-u revân savrulur,
Eş dediğin gölgedir, asıl cevher kavrulur.
Bir parmak balla kanan nefsin oyunudur bu,
"Ben" diyen diller susar, "Sen"de Hak duyurulur.

Dört mevsim kış olur, ateşten kar yağar,
Gönül depreminde ne saray, ne han kalır.
Sol yanında uçurum, kanatsız kalmış canlar,
Aşkın kanadı yoksa, tende can mı kalır?

Sanma ki sevmek sendendir, iraden eldedir,
Söyleten de O’dur, sızın dahi O’ndandır.
Madem ki O sevdirmezse elden ne gelir?
Aşk bir lütf-u ilahidir, her zerren O’ndandır.