Bir fırtına koptu, liman sessiz
Sözler bitti, artık her şey nedensiz
Biliyorum, bu yara kapanmaz izsiz
Sırtımızı döndük, kaldık kimsesiz
Yüreğimde bir sızı, tarifi imkansız.

Sevdamızı bir maziye göm de git
Hiç yaşanmamış bir rüya farz et
Beni bir gölge gibi, bir hayal gibi
Avuçlarından dök, sil gitsin.
​O fırtınalı günler, o deli düşler
Zamanın çarkında solan gülüşler
Hepsi birer birer eksilsin
Sende ne varsa benden, sil gitsin.
​
Yıllar geçse de sönmez bu yangın
Belki pişmanlık olur tek kazancın
Düşen her yaprakta bir parça sancın
Kalacak biliyorum, bakışın dargın
Ama sen aldırma, yoluna bak bugün.
​
Gözyaşım içime akar, kimse görmez
Bu veda biter de, yankısı dinmez
Dönüp bakma ardına, kuşlar geri dönmez
İzlerin yavaşça silinir, sesin işitilmez.

Sevdamızı bir maziye göm de git
Hiç yaşanmamış bir rüya farz et
Beni bir gölge gibi, bir hayal gibi
Avuçlarından dök, sil gitsin.

Funda Yılmaz