Ahh... karşımda olsaydın
Adını fısıldamak yakmazdı
bu kadar canımı
Hasret oymazdı bu kadar içimi
Kıyıya vuran dalgalar gibi
Usulca tutardım ellerini
Sensizliğin ayazına kesilmiş ruhum
Isınırdı bana seslenişinle
Zaman diz çökerdi önümüzde
Yine özlerdim özlemesine
Ama; kanamazdım bu kadar
Hani karşımda olsan var ya
Baharı kıskandırırdı kalbim.


Varlık ve yokluk arasındaki o ince sızıyı sade ama derinden hissettiriyor şair. Sadece bir özlemden ziyade ulaşılamazlığın içinde büyüyen tortusunun ağırlığı da cabası.
İçindeki fırtına yumuşak ve lirik bir dille aktarılmış şiire.

Finalde ise; keşke yanımda olsan, ama bu şiirde o cümle bile eksik yetersiz kalırdı diyor şair.
İstemek bile seni anlatmaya yetmiyor derken arkadaşım, bağırmıyor usulca susarak vuruyor.
Şiirin tüm yükü ince bir noktada kilitlemiş; acziyet ve arzu.

Yine diyorum ki ; her şey gönlünce olsun inşallah.
Sevgiler selamlar şiirdaşım.