Gözlerini arala gülüm,
Ben seni takvimlerden saymadım hiç,
Bir günle sınırlı değildi sevgim,
Bin defa küle dönüp yine sevdim.
🔥
Herkes giderken ben kaldım,
Kolay olanı değil, seni seçtim.
Bildik sofralar dağıldı ardımda,
Yollar sustu,
Ben yalnız adını ezberledim.
🌫️
Avuçlarımda yalnız sen vardın,
Ama sen beni hep suçun gölgesine bıraktın.
Sustum…
Çünkü aşk bazen kendini savunmaz,
Kaybolmayı şeref sayar.
🕯️
Ben kör değildim gülüm,
Gözlerim gerçeği gördü.
Ama bil ki insan
Bazen gerçeği bile incitmemek için
Sevdiğinin arkasına saklar.
👁️
“Görmüyorsun” dedin ya bana,
Oysa ben her şeyi gördüm.
Yine de seni seçtim,
İşte benim günahım buydu belki.
⚖️
Aşk bu mu gülüm?
İnsanı kendinden sürgün eden,
Sonra da suçlu diye işaret eden mi?
⛓️
Ben hâlâ buradayım,
Aynı kalbin nöbetindeyim,
Aynı yara hâlâ adını taşıyor.
Bir gün gerçekten bakarsan
Belki o zaman görürsün.
🩹
Bil ki gülüm,
Ben seni hiç yarım sevmedim.
Sevdam eksilmedi,
Yalnızca sessiz kaldı…
🌹
18 Ocak 2026 · 21:00
Kalem: Adem Çelik