Hazan vurdu efkarım var derdim var
Hüznüm ödünç verdiği neşeyi arar
Deniz hırçın duruyor kabarmış sular
Gülüşün geminin rıhtıma uzaklığı kadar.

Karanlıklar korkudan kaçar göz ışıklarımda
Rüzgar olup esiyorsun gönül rıhtımımda
Çözülür sessizliğim ismini duyduğumda
Türkü olur çığlıklarım sesim kısıldığında.

Ne ben senleyim ne de sen çaresin derde
Odaların boş, sokakların loş olduğu yerde
Aralanır içimdeki dertler şimdi perde perde
Işıkların gölgesinde kaybolur karanlığın serde.

Arada mesafe olur uzanıp mektup sunduğum
Uykularımın düşlerimden kaçtığı durum
Sır olur birbirine emek verip buluşturduğum
Varlığın boykota takılmış, çağlar suskunluğum.

Umudum vicdanımla başbaşa kaldığında
Dört mevsim buluşur barışır gönül otağında
Gönlüme kar yağar da ağustosun ortasında
Günahlarım kir olur dökülür teneşir tahtasında.

Duran DOĞAN