​Bir zamanlar gölgemden uzun cümlelerin vardı,
Söylesem derya olur, sussam kıyamet kopardı.
Şimdi rüzgarın bile yönü değişmiş buralarda,
Anladım ki artık, sana nazım geçmedi.

​Gönül heybemde ne varsa serdim önüne bir bir,
Eski bir dost selamı gibi yabancı kaldı bu şehir.
Hangi kapıyı çalsam, ardında dilsiz bir mühür,
Zorladım kapıları ama nazım geçmedi.

​Gözlerin artık başka baharların müjdecisi,
Bende kalan ise sadece bu masalın bitişi.
Ne bir sitem bıraktım ardımda, ne bir aşk izi,
Gidiyorum işte, çünkü artık nazım geçmedi.

​Eskiden tek sözümle dünyalar dururdu hani?
Şimdi bir nefesim bile titretmiyor gölgeni.
Zaman soğutmuş kalbi, yabancı kılmış beni,
Gördüm ki bu mevsimde, sana nazım geçmedi.

​Kırılan bir camın sesi değil bu, sessiz bir veda,
Yankısı bile kalmamış o eski, o büyük sevda.
Boşa harcanmış bir ömür mü, yoksa sadece hata?
Yoruldum kendimden, sana nazım geçmedi.

​Son sözümü bıraktım eşikte, tozlu bir iz gibi,
Artık ne bir umut var içimde, ne de bir giz gibi.
Söndü içimdeki o yangın, şimdi dilsiz bir köz gibi,
Bitti bu hikaye, çünkü artık nazım geçmedi