Aynı uçurumun kenarında,
Farklı rüzgarlara direnmişiz.
Senin sustuğun yerde ben eğildim,
Benim bittiğim yerde sen başlamışsın.
~~
Meğer aynı sessizliğin iki farklı lehçesiymişiz;
Dokundukça iyileşen, anlatıldıkça hafifleyen.
Şimdi bir bakışın mirası kalmış aramızda,
Hiç gidilmemiş yolların yorgunluğu gibi.
~~
Aynı sızıdan su içmiş iki yabancı değil,
Ayrılıp da kavuşamamış tek bir ruhuz sanki.
Senin yaranda ben kanarım, benim sükutumda sen;
Çünkü biz, aynı boşluğun içinde birbirini bulan elleriz.
~~
Yabancı değil bu kış, bu ayaz, bu bekleyiş,
Ruhumuzun duvarlarına çarpan o eski serzeniş.
Senin kalbinde atan ritim, benim içimde yankı,
Aynı kuyuya düşmüşüz, her şey o kadar sanki.
~~
Bazen iki yürek, konuşmadan da anlaşırmış,
Kelimeler yorulunca, sessizlik yardıma koşarmış.
İşte tam oradayız, o görünmez ince çizgide,
Birimiz deryada kayıp, birimiz eski bir gemide.
~~
Hatıralar sızıyor çatlaklardan, damla damla,
Yoğrulmuşuz biz seninle, aynı kederli hamurla.
Senin gözlerinde gördüğüm, benim kendi aynamdır,
Bu yolda yürürken duyduğum, senin ayak sesindir.
~~
Kaç mevsim geçti kim bilir, bu yaranın üstünden?
Kaç kez vazgeçtik biz, o en güvenli düşümüzden?
Yine de buradayız işte, aynı yarım kalmışlıkta,
Birleşen iki nehir gibi, o karanlık bataklıkta.
~~
Kelimeler sığınağımızdı, şimdi ise prangamız,
Söylenmemiş her sözde saklı, bizim asıl kavgamız.
Sen bir cümle kursan, ben sonuna noktayı koyarım,
Sen bir rüya görsen, ben uykumdan uyanırım.
~~
Zamanın hükmü geçmez, bu ruhsal yakınlığa,
Alıştık biz artık seninle, bu soylu yalnızlığa.
Dünya dönse de dursa da, bizdeki yer hep sabit,
Sanki ezelden yazılmış, ruhumuza bu akit.
~~
Gölgelerimiz karışmış, seçilmiyor artık hangisi kimin,
Zemin sarsılsa ne çıkar, biz birbirimizden eminiz.
Senin hüznün benim yüküm, benim sevincim senin payın,
Aynı göğün altındayız, aynı yıldızın, aynı ayın.
~~
Yorulursan yaslan bana, ben senin dilsiz yanınım,
Karanlık çökerse eğer, ben senin saklı tanınım.
Dokunmadan hissedilen, o en kutsal bağ bu,
Çölün ortasında bulunmuş, bir yudum hayat suyu.
~~
On iki mısra değil artık, on iki kapı açtık bu aşka,
Her birinde birer parça, her biri birbirinden başka.
"Gölgelerin Şarkısı" bu, bitmez, tükenmez, susmaz,
Aynı sızıdan gelenler, birbirine asla küsmez.