1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
43
Okunma
Gafil uykusunda daldım rüyaya,
Boşuna aldanıp geldim dünyaya.
Baktım ki adımlar çıkmış boşa,
Hamdım, yalan ömrü gerçek sanırdım.
Yoruldum gurbetin bitmez yolunda,
Dertlerin gölgesi kaldı solumda.
Kırıldı kanadım, kaldım dalımda,
Piştim, her darbede kendimi buldum.
Ne bir sitem kaldı ne de bir gurur,
Zaman değirmeni ruhumu öğür.
Şimdi gönül mülkü sessiz ve uyur,
Yandım, hasretinle kül oldum gittim.
Gönül küpü sızar, dert olur taşar,
Gölgesiz baykuşlar viranda yaşar.
Zemheri ayında bu akıl şaşar,
Buz tutmuş pınardan avu çektim ben.
Kırık bir tekneyim, deryada yitik,
Zaman sarkacında nefesler bitik.
Duvardan dökülen o eski kerpiç,
Gibi ufalandım, toza karıştım
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz