Yollar uzar gider, gözleri yolda,
Bir dost eli arar, sağda ve solda.
Bastonunu kırmış talihsiz yolda,
Bir nefeslik derman bekler amcamız.

​Dizlerinde sızı, kalbinde hüzün,
Çizgisi derinleşmiş nurlu o yüzün.
Kışı bitmez olmuş baharın, güzün,
Bir hayırlı ferman bekler amcamız.

​Kaldırım taşına yaslamış sırtı,
Eskimiş ceketi, düğmesi yırtı.
Dünyanın yüküdür sırtında tartı,
Sessizce bir kervan bekler amcamız.

​Gelip geçen bakmaz, herkes telaşta,
Gözü yaşlı kalmış o ihtiyar başta.
Gönlü fırtınada, ruhu savaşta,
Sığınılacak liman bekler amcamız.

​Adım atmak ister, ayağı gitmez,
Derdi çoktur ama şikâyet etmez.
Sabırla beklemek bil ki hiç bitmez,
Yürekten bir ihsan bekler amcamız.

​Seslense duyulmaz gürültü çoktur,
İnsanlık ölmüş mü, merhamet yoktur?
Sanki sinesine saplanan oktur,
Tatlı dilli lisan bekler amcamız.

​Tutunacak dalı kırılmış dalda,
Garip bir yolcu o, bu fani halda.
Ömür defterini kapayıp salda,
Rahmetle bir harman bekler amcamız.

​Vefa bir borç imiş, ödeyen hani?
Yorulmuş bedeni, bitiyor canı.
Unutma ey yolcu, dünya çok fani,
Tutacak bir el-an bekler amcamız.