Biz
henüz “biz” bile olamamışken
ayrıldık.

Adını koymaya korktuğumuz
bir hayatın
yasını tuttuk uzun süre.

Elini tutmadım belki herkesin önünde
ama içimde
parmak izlerin kaldı.
Kimse bilmedi
geceler boyu sana nasıl alıştığımı,
sabahları senden nasıl vazgeçtiğimi.

Birlikte susmayı öğrendik
konuşmadan.
Birbirimizi incitmeyi
özlemeden.

Evlenmeden boşanmak
şudur işte:
Anlatacak hatıran yoktur
ama her şey canını acıtır.
Fotoğraf yoktur,
ama her köşe başı tanıdıktır.

Senden kalan
birkaç cümle,
yarım bir gülüş
ve sürekli ertelenmiş bir hayat…

Şimdi sorarlarsa
“ne yaşadınız?” diye
uzun uzun anlatamam.
Sadece şunu söylerim:
Biz
hiç başlamadan
çok yorulduk.

Paylaş:

10 Beğeni

+2 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Evlenmeden boşanmak Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Evlenmeden boşanmak şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Evlenmeden Boşanmak şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Sabitlendi

BeyhanAral, @beyhanaral

16.1.2026 14:16:02

5 puan verdi

Bu şiir anlatılmayan ilişkilerin çok nadir yakalanan bir sesi. Çok kıymetli. Lâkin affınıza sığınarak şu noktaya değinmek ve konuşmak istiyorum. “Evlenmeden boşanmak budur işte:”
en doğru, en sarsıcı tercih olacakmış gibi geliyor. Okuyucunuz olarak okurken bende bıraktığı izlenim buydu. Ne dersiniz?
Emeğinizi alkışlıyorum 🕊

Etkili Yorum

gölgesiz, @golgesiz

16.1.2026 15:26:44

Eskiden dalga gecerdık ya görücü usulü de neymiş dıye birseylerin evlendıkten sonra beraber yapılması tükenmemezlıkmış alışma surecınde hayatım dıye tutunmakmıs görücü sevenler ise tahammül kalmayan saygı kalmayan topluluk muş kalenın kavi ola arkadaşım 🙏🏻🤗