1
Yorum
3
Beğeni
4,5
Puan
69
Okunma
Geceyi omzunda taşıyan
yorgun bir sokak çocuğuyum,
Işığın bana değince
Bir anlığına unuturum karanlık yanımı.
Kaldırımlardan geçerken
ayak izlerimi toplar şehirin karakolları.
Ben ise senin baktığın yerde.
Yeniden doğarım her seferinde.
Sözlerin...
Duvara yaslanmış birer gölge,
Dokunsam ellerine, ellerin kirlenecek.
Konuşursam. Sesim ruhumda titreyecek
Ama sen gülünce
Tüm kederler sır olur sokaklarda.
Yorgunum, ama sen gelince
Bütün şehir yeniden yaşar içimde.
5.0
50% (1)
4.0
50% (1)
Cevap Yaz