2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
27
Okunma
Beni berduş gibi gezdirdin şehirlerde,
Elinde kahkaha, ardında enkaz.
Ben kalbimi serdim önüne,
Sen eğlendin… adını bile anmadan.
Omzumda yük oldu suskunluğun,
Gecelerim senin hoyrat gülüşün.
Bir insan bu kadar mı ucuz olurdu,
Bir yürek bu kadar mı kolay harcanırdı?
Beni berduş sandın, kırık dökük,
Oysa ben sadece senden artandım.
Sen kalabalıklara karıştın rahatça,
Ben yalnızlığın dibinde kaldım.
Şimdi adımı anma sakın,
Dilinde kirlenir.
Çünkü ben berduş değildim,
Senin vicdanındı kaybolan…
5.0
100% (2)
Cevap Yaz