3
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
41
Okunma
Bu kadar yakın durma, göremiyorum
Mazeretler var aramızda, anlamsız.
Bırak…
Ben gidemiyorum…
Sen uzaklaş bu yangın yerinden.
Hasretini çekmek,
Özlemek istiyorum kan çanağı gözlerini.
…
Baksana Gözlerime telaşsız..
Hep soluk bakışlarım
Yarınlar kadar umarsız her anımız..
Bırak…
Sensiz boğulayım bu girdapta..
Bırak…
Kurtulsun ellerim teninin esaretinden..
…
Esareti yaşatıyoruz sevgiye,
Esareti yaşıyoruz aşk yerine…
Suskunlukta yok mudur hengâme…
Konuşsak, konuşabilsek de
Biliyorum,
Daha da büyüyecek bu yangın…,
Bırak…
Rüzgar, nereden eserse essin.
…
Suçlusu yok lakin…
Suçumuz var, yok olanı görmemek…
Yeter!
Artık yakın durmalıyım birbirimize.
Bak akrebe, hiç kımıldamıyor yerinden
Yarınlar kadar umutsuz,
Bırak…
Aşkın anlamı, yine ACI olsun.
🍁
Rafet Korkmaz 10.Eylul 2025
Şiirin sahibi
Cevap Yaz