🍁
(Son sözlerim bunlar sana çocuk.
O çok sevdiğin mavi düşler,
Düşmesin emi yakandan.
Yıldızlara bakmaktan vazgeçme sakın,
Göçmen kuşları düşün arada bir
Mesela,beklenmedik yolculuklara çıkarken.
Korkma, kaçma yağmurlardan,
Kalbinde hisset her damlasını
O, karşı konulmaz yaşama arzusuyla
Serin, beyaz bir bulut halinde
düşerim avuçlarına)
✓
EYLÜL GÜLÜMSEMESİ
Karışır herşey birbirine
Bir yanın hüzün,
Bir yanın neşe.
Bilinmezligi oynamaktır,
zamanın rolü bugünlerde
Kurtulamaz, ortasında kalırsın
Naralar atmaktan yorulmuş,
artık suskun sarı bir sarhoşluğun.
Anlayamazsın,
Birşeylerin sonu mu
Yoksa başlangıcı mı olduğunu?
Böyle bir yanı var eylül’ün
Saran saran ve uzaklaşan,
Özleten, özlenen
İstesende tamamen hatırlanamayan,
Düşler bohçası
Eylül!
Kimine mutlu,
kimine muğlak hazin bir son
✓
Son demidir artık gülüşlerin
Akşamlar…uzar da uzar.
Sabaha varmak istemeyen,
O hüzünbaz akşamlar.
Estikçe yüzüme serin rüzgârlar
Gözlerim, daha da uzaklara dalar.
Elveda demeden gitmeye hazırdır
O, çok sevdiğim yaz güneşi
Yeni sonun başlangıcı işte...
Bu gel-gitli eylül gülümsemesi
✓
Gülümser, gider kuşlar da artık
Mahkum olur hatıralar kırık aynalara
Sararan yapraklar, anımsatır da geçmişi
Geri gelsin istedikçe yetişemem
Uzar... uzar da mesafeler...
✓
Mesafeler, kimliksiz insana benzer.
Yollar değildir bazen bitmeyen
Zamanda kaybolur gider insan
Ve zamanla anlar,
Aradığı şeyi bulamayacağını.
Ki; unutmuştur artık neyi aradığını.
Düşünmek boş,
Yeniden istemek nafile
Giden, gitmiştir artık.
Bir çınar yaprağını
anımsatır da şimdi ellerim...
✓
Ellerim, avuçlardı bir zaman
Toprağın bağrını
Ve güç alarak topraktan
Ahh çocuk!!
Boşver şimdi sen…
Gelecekteki güzel günlere
seranatlar yazmayı.
Avun işte; geçmiş baharlardaki,
O mehtaplı gecelerinle
Hatırladığın kadarıyla
o doyumsuz nağmeyi
Baksana derinden
Şu muğlak, eylül gülümsemesine
Acıtmıyor mu? senin de içini
Bak,
Eylül de kaybetmiş kendini!
Şaşırmış, soyunuyor alını yeşilini.
Görüyorum artık,
Emanet bedenlerde, çırılçıplak ruhlar
Ahh zamansızca gelirde geçer…
✓
Geçer, biter ve yok olur
En mutlu anlarımız da bile
Ağzımızda yarım bir şarkı
Gözlerimizde hüzünlü bir bakış
Bilmem, bilemem
Belki yakında bizim içinde çalınır
Chopin’in Cenaze Marşı
Ahh çocuk!
Gelemezsem seninle 24 Eylül’e
Kaybolursam,
zamanın durduğu an bir yerlerde
Resimidir düştüğümün
Aydınlanma çemberinin karanlık yüzüne
✓
Yüzüm, sende kaybolacak çocuk
bir daha gelmeyecegimi anladığında
Gülümse ardımdan, Eylül gibi
Yeni bir yıldız bul kendine
Zamanla sırdaş, zamanla yoldaş
Beni bırak…(ma)
Ahh çocuk!..
Eylülleri yaşamadım say
Bana rast makamında
Bir dönüş yolu bul giderken
Ansızın dalından düşen yaprak gibi
Ömrüm!
Zamansızca, geldi de geçti
Eylül gibi…
Eylül..gibi…
🍁
Rafet Korkmaz (Eylül 2021)