KIRIK VAZO

Hep benim yüzümden hep benim!
Bu aşklar, tükenişler, serzenişler..

Hep benim eserimsiniz
Tuttukça kırılan dallar hep benim.
Benden armağan kurşuni renkleriniz
Bakmayın şimdi geçmişten
Küserek kadere,
Sevinin! bir hiç oldum ellerinizde

Hep benim yüzümden hep benim!
Bir kırık vazo, solmuş karanfiller,
Buğulu camlarda yarım resimler
Sevinin aynalar sevinin! yormadım sizi
Hüznün gölgesindeki mağrur siluetle

Hep benim yüzümden hep benim!
Menekşe gözlerdeki bulut,
İçime dolan hüzün
Sevin! içimde büyüdün
İçimde, oldukça hürdün.

Bir demet muammaydı
Bildiğim her çözüm
Açamadım, bu nasıl kördüğüm
Ne küldü ne de kor,
Al bir güldü gördüğüm
Gül susuyordu, ben susuyordum.

Baktı vazgeçmiyorum
Sağır etti beni bülbül
Siyahın ortasında
Koynundaydım yeldanın
Son bir yudumdu içtiğim
Umut kokulu seraptan

Habercisiydi gölgeler ışığın
Doğacaktı güneş bir gün
Bir benim, bir tek benim için.
🍁
Rafet Korkmaz(2017)
Yelda:En uzun gece