0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
133
Okunma
Herkesin yüreğinde
kabuk tutmamış bir yara vardır;
zaman iyileştirmez,
sadece derinleştirir.
Her kalp atışı
o yaraya bir isim daha fısıldar,
acı,
unutulmayı reddeder.
Mutluluk,
yarayı güneşe tuttuğun o kısa andır;
ışık göz alır
ama kanamayı durdurmaz.
Sadakat,
camdan yapılmış bir kalp gibidir;
en küçük ihanetle
bin parçaya ayrılan bir ömür.
İki yönlüdür her şey,
aynı yarayı besleyen iki damar
ve tam ortasında
sönmeyi bilmeyen bir ateş çekirdeği:
İnsan.
Kendi ateşiyle yanar,
kül olmaz.
Köz olur.
Ve tam orada,
yeniden
can bulur.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
