26
Yorum
64
Beğeni
0,0
Puan
674
Okunma

Bir rüzgâr gibi girdin ömrüme
Kapımı çalmadan,
Adını fısıldamadan.
Tenimde bıraktığın serinliği sevdim önce
Sonra senin rüzgârına teslim oldum...
Hangi yöne savrulacağımı öğrenmek istemedim.
Çünkü benim kalbim de seninki kadar göçebeydi senden önce.
Bir gün gözlerin bahar olurdu
İçimde tomurcuklanan umutlara değerdi.
Bir gün susuşun kışa keserdi,üşürdüm.
O yüzden hiçbir zaman
Zincir yapmadım düşlerimi
Kafes yapmadım hayallerimi
Uçarsan gökyüzü senindir dedim.
Ve
Bir gün uçtun gittin..
Rüzgârın bile özendiği bir gidişti seninkisi.
Ardından "hercai" dediler
Savruk, tutarsız, geçici.
Oysa sen
Özgürlüğün en kırılgan hâliydin sadece.
Ve şimdi yalnızlığımda rüzgârının ardında bıraktığın boşlukla dostum.
Ne acı, ne pişmanlık
Sadece seninle öğrendiğim
Uçmanın, bırakmanın ve sevmenin sessiz güzelliği kaldı bende.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.