38
Yorum
85
Beğeni
0,0
Puan
640
Okunma
Haritaları cetvelle böldük,
Sınırları kanla kalınlaştırdık.
Bir çocuğun çığlığı
Hangi alfabenin harfiyle yazılır?
Gözyaşı hangi bayrağa ait?
Gökyüzü üstümüzde tek ve bölünmezken
Biz ufku parselledik.
Toprak her ölüyü aynı sabırla sararken
Biz dirileri ayırdık.
İnsan insana siper olacağına
İnsan insana hedef oldu.
Parmak tetikteyken
Ruh hangi duayı hatırlar?
Hangi zafer
Bir mezarın başında alkışlanır?
Diller başka, renkler başka…
Ama acı
Hep aynı yerden sızmaz mı?
Masaların üstünde paylaşılan çıkarlar için
Kaç çocuk akşamı göremedi?
Kaç düş sabaha varmadan söndü?
Sorular havada asılı.
Cevaplar toprağın derinliğinde.
Ama umut
Hâlâ ufuktan süzülüyor.
Gökyüzü inadına mavi.
Hâlâ tek.
Belki bir gün
Savaş kelimesi
Sözlükte unutulmuş bir tanım olur.
Çocuklar
Bu kelimeyi
Yalnız masallarda duyar.
Belki bir gün
Gökyüzüne baktığımızda
Aynı maviyi gördüğümüzü fark ederiz.
Ve o gün
Gökyüzü
Gerçekten
Hepimizin olur.