"Yıkma kendini ey gönül, derd-i firkatle n’olur hâlin
Sen dahi sâhib-i derd ol, yoksa dermân olmaz yâre."

Fuzûlî, 16. yüzyılda yaşamış Azerbaycan Türkçesi, Farsça ve Arapça eserler veren Osmanlı dönemi divan şairidir. Asıl adı Mehmed bin Süleyman olan sanatçı, Leyla ile Mecnun mesnevisi ve Su Kasidesi gibi eserleriyle tanınır.

Eserlerinde tasavvufi aşk, Ehl-i Beyt sevgisi ve insani acıları işlemiş, şiirlerini sade bir dille kaleme almıştır. Yedi Ulu Ozan arasında kabul edilir ve Türk edebiyatında derin izler bırakmıştır.

Hayatı boyunca Bağdat ve Kerbela çevresinde yaşamış, 1556’da burada vefat etmiştir. Şiirleri günümüzde de Türkçe konuşulan coğrafyalarda okunmaya devam etmektedir.

Yukarıdaki beyiti bir yere not etmişim zamanında ama hangi şiiri olduğu yazmadan...
Bugün karşıma çıktı bu , derin derin düşündürdü beni , şiirime düştü Fuzuli...
Aziz ruhuna saygıyla...