/gözcülük yapan bir mirketin hikayesi bu
dik bir duruş ve tetikte oluşun k.ağıtsal kurgusu.../

günden kalan ayrıntıları asıyordu adam
vestiyer düşüncelere dalıyordu yine bu akşam
şapka kaldırıyordu baston
bir girişi olmalıydı muhakkak her evin
odalarından yokluğun sesi y.ayılan

kiremitlerin arasına sıkıştırılmış anılar
dalgakıran hayat şarkıları
çatı katında saklambaç oynayan çocuklar
uyku nöbetleri ve ruyasızlık

ya da kim bilir
her sabah yeni bir hayale uyanmak
düşündürüyordu
umut avutuyordu geceyi

zaman kaydı silik gramofon
bozuk çalmamak için çırpınan plak
yokluğa çağırıyordu aşk bestesi
güftesinde eriyordu hiçlik

varlığa koşuyordu adam
günsüz telaşlarla
düşüncesini takınıyordu aynanın önünde
hangi şapka eğilecekti zihninde
zorluyordu akşamdan kalma sorular

beynindeki direkler tutuyordu dünyayı
ayakta kalmakta zorlanıyordu
ter döküyordu takvimler
ıslanıyordu sır adına ne varsa
göğe s.açılıyordu adamlık

bitip yeniden başlıyordu kum saati
bir şey fena oynuyordu bizimle
yerlerin ve göklerin ötesinde
geriye doğru saymak da neydi
ilerisini aradı adam

dünyayı giyindi neden sonra
hiçbir şey yokmuş gibi bakındı mirketler
bunca kalabalık neyin çabası
h.iç dedi adam
sadece h.iç

sonsuzluk olsun sonu
yıkılsın varlığım ah
varsın olmasın bir kapısı
dünya dolusu eyvah

b.aşka geldim
evsiz bir mirketin gözlerinden
silinip yazılmaya
seninle yeniden
başlamaya geldim
y.ak şimdi