10
Yorum
23
Beğeni
5,0
Puan
240
Okunma
Bir sohbet esnasında bir arkadaşın zamanında platonik bir aşk yaşadığını ve bir türlü sevdiğine açılmadığı.
Sevdiği kişide bir başkası ile evlendiğini bir zaman sonra vefat ettiğini söyledi..
Ve kendisi hiç evlenmeden öyle durduğu söyleyince..
Böyle bir şiir oldu
AY PARÇASI
Nasıl sevdiğimi bir türlü sana
Doldum doldum ama diyemedim ki
Kül oldum aşkınla ben yana yana
Seni de yakmaya kıyamadım ki
Ayın on dördü nur yüzlü meleğim
İnşallah mahşerde olur dileğim
Senden sonra bomboş kaldı yüreğim
Yerine kimseyi koyamadım ki
Yoktu selamın da eyvallahın da
Kaldım tövbesiz bu aşk günahında
Vücut ülkesinin kalp dergâhında
Sevda imamına uyamadım ki
Aşkın ile benzim sarardı soldu
Bedenim ruhuma gurbet el oldu
Günlerim ay, aylar sanki yıl oldu
Takvim tutup da gün sayamadım ki
Tek seni sevdim, tek sana aşığım
Ayağına hasret kapı eşiğim
Her uzanışta boş döndü kaşığım
Sevgi sofrasında doyamadım ki
Açılmadan solan gönül goncası
Divane yüreğin dinmez sancısı
Söyle ne yapayım ey ay parçası
Ölsem de sevdandan cayamadım ki
Senin ile gitti hayatın tadı
Adın şu dilimin oldu bünyadı
Gönlümün cennete kaldı muradı
Bu dünyada nikah kıyamadım ki
Murat Meral
Kavuşmak yok ise bu aşkta şayet
Sonu hicran keder elem ve mihnet
Göz göze geldiğim ilk güne lanet
Ah şu gözlerimi oyamadım ki......... İdris Ertaş
5.0
100% (11)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.