Acele etme.
Her şeyin bir eşiği vardır;
Kapı, vaktinden önce
Kendini kapalı sanır.

Beklemek boşluk değildir,
Zamanın yoğrulduğu yerdir;
Ham kalan niyet
Erken kesilince dağılır.

Acele, kalbin sesini bastırır;
Hız, hikmeti ıskalar.
Yol kısalmaz koşunca
Sadece manzara kaybolur.

Tohum sabrı ezberlemez,
Toprağa güvenir;
Ne zaman çıkacağını
Güneşe sormaz.

Her gecikme kayıp değildir,
Bazısı korunmaktır;
Henüz verilmemiş olan
Seni senden saklar.

Aceleyle edilen dua
Nefes darlığıdır;
Kalpten gelen yakarış
Zamanı aşar.

Durduğun yer geride kalmak değil,
Derinleşmektir;
Su da acele etmez
Ama taşı deler.

Her şey hemen olsun istersin
Çünkü canın acıyor;
Oysa bazı yaralar
Zamanla konuşur.

Acele eden el
Kırar fark etmeden;
Yavaşlayan bakış
İnşa eder.

Vakti gelmeyen cevap
Suskunluk değildir;
Rahmet bazen
Seni dinler.

Acele etme,
Olgunluk hızlanmaz;
Başak erken eğilmez,
Önce dolar.

Yol sana ağır geliyorsa
Dur ve bak:
Belki de zaman
Seni yetiştiriyordur.

Unutma!
Allah geciktirirken unutmaz,
Ertelediği şey
Daha derin gelsin diyedir.

O yüzden Lâ Ta‘cîl,
Bu hâl geç kalmadı;
Sadece
Vaktini bekliyor.

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(6 Ocak 2026)