Henüz
Yani bitmedi bu hikâye;
Sadece cümle,
Noktasını koyacak kadar olgunlaşmadı.

Henüz gecedeyiz belki
Ama karanlık,
Bir son gibi görünse de
Aslında ışığın
İçten içe hazırlandığı derin bir aralıktır.

Henüz açmadı diye
Gül yok sayılmaz;
Bazı kokular,
Zamana emanet edilerek saklanır.

Henüz olmadıysa
Bunun adı kayıp değildir;
Belki de sana erken gelmesin diye
Rahmet eliyle korunuyordur.

Henüz cevapsızsan
Duyulmadın sanma;
Bazı dualar,
Sesle değil sabırla işitilir.

Henüz yol görünmüyorsa
Adımların yanlış değildir;
Sis,
Bazen insanı durdurmak için değil,
Olgunlaştırmak için iner.

Henüz kalbin ağrıyorsa
Geç kalmış sayılmazsın;
Çünkü bazı dersler
Ancak can yanınca hatırlanır.

Henüz sabah olmadı
Ama gecenin içi boş değildir;
Işık,
En çok karanlıkta birikir.

Henüz kapı açılmadıysa
Tokmak susuyor sanma;
Vakit
Önce eli, sonra niyeti eğitir.

Henüz adın anılmadı diye
Unutulduğunu sanma;
Bazı çağrılar
Kalabalığa değil, yüreğe yapılır.

Henüz değil
Bu iki kelime,
Umutsuzluğun değil
Emanetin dilidir.

Henüz,
Allah’ın zamana bıraktığı
En merhametli sözdür;
Bekleyene ağır,
İnanana emniyet verir.

Ve unutma
Henüz,
Olmayacak demek değildir;
Sadece
Vakti var demektir.

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(7 Ocak 2026)