Soğuk beton üstünde, bekler çiçekçi kadın,
Sırtında eski hırka, rengi maviye yakın.
Ayaz vurur yüzüne, üşür bütün bedeni,
Örtüyor çenesini, boynundaki yemeni.

Hastaneden bir çocuk, koşup geldi dışarı
Elinde tornavida, önlüğü motor yağı
Orkide verdi kadın, moral olsun hastaya,
Çırak aldı çiçeği, şifa olsun ustaya

Neşeli bir genç adam, geçerken bir an durdu
Bir sevdaya tutulmuş, güllere bakıp sordu
Kadın duydu adamın, kalbinin vuruşunu
Dedi; "Bu gül bendendir, istemem kuruşunu"

Siyahlar giymiş biri, yaklaştı yavaş yavaş,
Aklında birisi var, belki eş belki gardaş.
Kabristanaymış yolu, beyaz karanfil seçti,
Ve dedi; "şu dünyadan, kimler gelip de geçti..."

Duydum dua ediyor, müşterinin ardından
Bir çiçek de ben aldım, etkilendim tavrından
Sordum "Nedir bu halin, kimin var kimin yoktur?"
Dedi; "Derdim ekmektir, gerisi bana çoktur"

Uzattı o çiçeği, titreyen elleriyle,
Geçinip gidiyormuş, günlerin bedeliyle.
Kimisi mutlu olur, kimisi çeker keder,
Aynı daldan biçilmiş, farklı renkte bin kader.