Güçlü bir sesim var
Ama sönük tutmayı yeğlerim
Yaşına sürgün.
Her bitik esinde
Her senfonisinde gecenin
Ya yarım yamalak
Ya büsbütün
Geçerken
Anıların kisvesinden

Duruk bir kışın ortalarında
Etkin bir rol çizer
Sol eldeki tebeşirimle
Büyükçe gözler gözünde
Tutsak
Fakat avare yelkenlerime
Limanımın gitgelenleri

Derim derdimi düş çömezlerine
Zaman
İtilir belimden çekilircesine
Ezer akına bürünmüş ürkekliğimde
Bu korkak
Yüzünün sağ yanından kayanını
Unutarak
Yırtınır
Umut taşır çalıkuşu zincirleri...

Eder mi?
Küçük şilinlerde gürültü koparmak?
Dalgalar gibi kabarmak
Ya örtmeli gömüsünü ömrümün
Yediverenleri
Yada diriltmek
Herşeyimle
Bir fani başıma

Özgür heveslerime
Yine deli kurşunlar
Atılan son çaresizliğime,
Açılan soykırımlara,
Tazelenenlerine kaderin
Bir serçe pervasızlığında uyanmak
Veyahut
Herseferine yummak
Perdesizliğimi.

Bir ok bu
Yanlış yollara çekilen
Geri tepisinde benliklere takılan
Kolyeden bir anahtar
Yakan firarisinde
Konduramadığım kadar yönlerle dolu
Hızını kesen nüktelerindeyse
Tam onikiden vurgunu
Ya soygunu amelimin?
Yine bohem bir son
Yine özlenen bir ilkbahar.

Ya mutlusun diye sorsa
Zorda olsa
Cevaplarla dolu
Ceplerimde saklarım
Gonca güller kuruttuğum
Olurumu