Tek tabanca!

Biliyorum
Aslında herşey o kadar berraktı ki
Sadece anlamını istiyorum aciziyetimi
Bunu ben seçmedim!

Üzerimde sebebsiz bir ahtın kalır
İç çekerek koklarsın prüzümü
Yakışıklı benlikle süslüyorum yeminlerini
Akılla sararken omuz arkalarından doyasıya

Hakimken
Ve birbirimizin herşeyine
Ne kadar bakıştıkça yabancılaşıp Kimliklerimizde değersizleşmek oluruna
Birimiz kibirle eritip değer mumunu
Birimiz ötekileşerek ölerek
Kararımız verildi.


Bırak yolumu tıkamayı
Zaman çalmayı bırak hırsızlığına
Önüme engel olmayı reddettiğin o an
Çözünebilirdi zincirlerimiz.
Girdap bir tünelde
Yolun sonu bensem eğer,
Sense tünelin ta kendisi!

Tek bir kurşunla çıkarım yola
Yokluğa açılan seçenekli bir soykırımın oluruna saygıyla
Ederim
Yanlış karalamalar sonucu firanesi.
Anlamalısın artık bu yitik viraneyi

Aynalar tutuyorsun korkularına
Fakat karşılığı kaderi aynasızın
Bastırdıkça o kibrini kirpiklerinde
Işığımda köreliyor ruhunda azizesi

Sana masal anlatmıyorum sayfalarımda
Yonca yapraklar dökmüyorum baharlarında
Alıkoyuyorsun kendini ardıma gölgelemekten
Tetiği çekmeyi istemelisin
Sonucu ıska da olsa.

Bilmiyorsun
Mükemmeliğin asıl kusurunu
Duymuyorsun gerçekliğimi kulaklığında
İndirmiyorsun tahtımı
Kukla oynatıcılığımda
Alkışlamayı bırakmalısın
İplerinden biran kutulup sererek egonu sereserpe yerlere.

Üç maymunu oynuyorum yine
Biri ben sana muhtaç o bakar kör çift gözüne muhtaç
Biri sen anlatsamda bağıra bağıra asla duymaz patlak zarımda
Biride o bilsede söylemez bizi birbirimize mahkum bırakan umuda.