Ömrünün son demi, geçmiş baharı
Yüzü hiç gülmemiş, gelmiş son çağı
Evinin direği baba otağı
Evladına muhtaç olmuş emekli.

Hatırlamaz olmuş artık yaşını
Okşayamaz olmuş torun başını
Herkesten kaçırır bakışlarını
Askıda ekmeğe muhtaç emekli.

Kimisi aç gezer çıkmaz hiç sesi
Kimisi haykırır duyulmaz sesi
Açlıktan kokuyor artık nefesi
Kuyruktan çıkamaz olmuş emekli

Evde sözü geçmez eğiktir başı
Torun dede dese kaçar bakışı
Vallah zor geçirir emekli kışı
Sokaklarda yatar olmuş emekli.

Barınmaya yetmez olmuş maaşı
Dolabı tam takır kaynamaz aşı
Bundan gayrı emeklinin zor işi.
Eşe dosta muhtaç olmuş emekli.

Mustafa’m gayri sus yeter bu feryat
Tasası sen misin bak herkes rahat
Git tadını çıkar biraz keyif çat
Daha çok yalana kanar emekli.
5 Ocak 2026/ MERSİN