0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
21
Okunma
Fânî Dünya
Gün gelir, elbet batar bu görünen güneş,
Söner göklerde yanan her heves, her ateş.
Dalından kopar savrulur sararmış yaprak,
Her canı bağrına basar nihayet toprak.
Ey nefis, bu dünya hırsın neyin nesi?
Seni Hak yolundan çeviren kimin sesi?
Yık kibir burcunu, gel virâne et,
Benlik yükünden sıyrıl, kendini azat et.
Çık senlikten; çünkü sonu mâlûm bu yolun,
Durağı toprak olan seferdir her kulun.
Her şey gelir geçer, her suret silinir,
Bâkî kalan ancak O’dur, O bilinir.
