0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
26
Okunma
Vahdet Nuru
Benle birliktesin ey Nûr,
Bensiz sanılan “sen” küllî hakikat.
Görünen ayrılık bir perdedir ancak,
Aslında her nefeste birlik var.
Gün gelir, vuslat olur ey Nûr,
Yol dediğin de yoldaş dediğin de Sensin.
Adım adım yürüdüğüm seyr ü sülûk,
Beni benden alıp Sana getirir.
Gün gelir, birlik dediğimiz sır açılır,
Vahdet-i vücûd olur adı o hâlin.
“Ben” erir, “sen” de kalkar aradan,
Asıl olan bir tek Hak’tır, bilin.
Ne ben kalır, ne sen diye bir iz,
Aynada suret silinir, mâna konuşur.
Ben ve sen sandığım her ne varsa,
Aslı baştan beri Vahdet imiş, Nûr.
