Ey Hayat
Öyle Bir Yorgunluk Hissi Varki İçimde
Kimseye Güvenemeyecek Kadar Ağır
Tek Söz Söyleyemeyecek Kadar Suskun
Sadece Yoruldum Diyecek Kadar Bitkin

Ey Hayat
Nasıl Anlatayım Sana Çaresizlik Çölünü
Bir Yanım Dünya Çilesine Heba Olup Gidiyor
Diğer Yanım Beni Anlamayan İnsanların Arsızlığında Tükeniyor

Ey Hayat
Ben İki Arada Bir Derede Kalmış
Kalbi Mahzun Biriyim.
Hem Kalbim Yorgun Hem Bedenim
İkisi de Çok Ağır Geliyor Artık
Gitmeler Sarıyor Düşüncelerimi

Ey Hayat
Kalbim Hayatımdaki Herkesi Silmek İstiyor
Birden Aklıma Beni Sevenin Olmadığı Geliyor
Ne Gidecek Bir Yerim Var Bu Dünya da
Ne de Gidecek Bir Limanım

Ey Hayat
Ben Etrafı Kalabalık Bir Viraneyim
Yorgunluktan Yolunu Kaybetmiş Olan
Nefes Alırken Bile Nefesi Boğazında Kalan
Yürürken Ayakaları Birbirine Dolaşan

Ey Hayat
Nefesin Bile Tahammülü Yok Artık Bana
O Bile Yorulmuş Ve Tükenmiş Çaresizlikden
Ben Artık Hikayemin Sonundayım
Elinden Yaşama Sevinci Alınmış Bir Tutsağım
Sadece Bekliyorum
Yorgun Olan Göz Kapaklarımın Kapanmasını