Hayal
…
Üşüyorum!
Bembeyaz, karların ortasında
Ellerini arıyorum/Sımsıcak!
Kardan beyaz ellerini
…
Sırayla sarılıyorlar gün boyu
Bir o, bir o
ikiside çok soğuk…
Sensizlikle,
Yalnızlığın arasında kaldım
Yalnızlığım asil…
Zavallı… sensiz hallerimi
İsterim ki görme.
…
Yaralı bir ceylan konaklıyor,
Bugünlerde kalbimde.
Gözlerim!
Çakmak çakmaktır kesin
Biliyorum,
Gözlerimde öfke!
Özlem dolu birikmiş hüzünler
Aynalar bana uzak,
Aynalar da yalan…
Yalan bir tuzak.
…
Dalıyorum sonsuz uzaklara
Düşe kalka ilerliyoruz,
Karlar içinde sana doğru
Kalbimdeki yaralı ceylan,
Bana yoldaş
İyileşsin istiyorum artık,
Gelmeyen baharla
Üşüyor…Acıyor Kalbim!
…
Geçmek bilmiyor bu kara kış
Sensizlik…Nasılda büyüyor,
Bir bilsen çığ gibi
Oysa her anım sen,
Dokunduğum her yerde
ellerinin izi,
Gül teninin kokusu olmalıydı.
İyi ki; hayalin var…
Akşam olurken penceremde,
Sisli, buğulanan camlarda,
Hayalin, canlanıyor yine
…
Tenim buz kesilsede
İçim yanıyor, anlayamıyorum
Sen,
Neyi düşünür, neye üzülürsün
Canını ne yakar…
Dalar mısın sende,
Gecenin zifiri sessizligine
Dolar mı için,
Duman duman bir hayâlle
Bilmek isterdim, her şeyini bilmek.
…
Burda, bu karanlık odada
Koca bir sevda yaşanıyor
İnsan, düşünmekten kaçamıyor,
Bir ihtimal diye diye..
…
Sen yoksun…
Ama, her akşam geliyor
Uzun uzun bana bakmaya
Sisli camdaki hayalin.
🍁
Rafet Korkmaz (..2022)