Yoluna

Ben, ışığında uçmak isterken
Her defasında karanlık sokaklarda kaldım.
Fenersiz yürüdüm sana varmak için,
Yüreğimi yaktım çıra gibi yoluna,
Yolumu onunla aydınlattım.

Gecenin gölgesinde adını fısıldadım,
Karanlık caddelerde sokak lambasının altında
Her sessizlikte sen yankılandın.
Rüzgâr bile adını fısıldadı kulağıma,
Ben sustum,
Kalbim konuştu adının harfleriyle.

Bir umut saklıydı attığım her adımda,
Karanlık bana değil, sana çıkıyordu.
Belki vardım, belki hâlâ yoldayım,
Ama bil ki,
Fenersiz de bulurum sana gelen yolumu.

Kokunu takip ederim kaybolduğumda,
Gülüşlerin pusulam olur karanlıkta.
Bütün yollar sana çıkar gecenin koynunda,
Döner dolaşır ben yine seni bulurum.

Her köşe başında, kuytu sessizliklerde
Işığın düşer önüme fark etmeden
Yol uzunsa varsın uzasın,
Ben yürümekten vazgeçmem.
Çünkü bazı yollar
Varılınca değil,
İnançla yürününce aydınlanır.
Yeter ki gözlerindeki ışığı göreyim yeniden