Kalbimle sevemem seni,
ki ürkek bir kuştur kendisi.
Bir çarpıntıda düşer göğsümden.
Tenimle sevemem, çürümek var sonunda.
Her dokunuş ödünç bu bedende.
Ruhumla sevmeliyim seni.
İzin ancak ruhumda yaşarsa sonsuz olur.
Başka türlüsü yakışmaz sana.

…

Ruhumla sevemezsem seni bana “aşk olsun.”
Sana hep “aşk”olsun…

…


Üzerimde bana ait olmayan bir gün.
Üstüm başım dağınık, saçım gelişigüzel.
En salaş hallerimle salınırken evin içinde,
uyku mahmuru gözlerimle sev beni.
Dudaklarının kıyısından kaçan bir arzu ,
nefes alsın omuzlarımda.
Ruhumla sevmezsem seni bana “aşk olsun.”
Sana hep “aşk”olsun…

…


Onca işinin arasında sesin kulağımda,
ellerin saçlarımda.
Her acele uslanır koynunda.
Bütün öğretilerim susar.
Yorgunluğum bedenimden utanır.
Işıldayan umutlar uyanır tenimde.
Ben nasıl sevmem seni?

…

Ruhumla sevemezsem seni bana “aşk olsun.”
Sana hep “aşk”olsun…

…

İnsan böyle tutulur mu bir gülüşe?
Bir sözle dizleri çözülür mü zamanın?
Böylesi bir mümkünlük ,insanda nasıl vücut bulur ?
Belli ki melekler üfledi ismini.
Yolu kaybettim de geldim sanırsın,
oysa benim için düştün dünyaya.
Seni bana yazdı kader katipleri.
Ben seni sevmesem,ilahi kaleme ayıp olur.

…

Ruhumla sevemezsem seni bana “aşk olsun”
Ruhunla sevemezsen beni sana “aşk”olsun.
Sana hep “aşk”olsun…

...

2Ocak2026
18.07