Bütün yolculuklara sana sarılmak için çıkabilirim.
Bir kavuşmanın bütün vedaları affettiğini gösterebilirim sana.
Sen bize inansan yeter.
Ben iki gözüm kapalıyken de bulurum seni.
Deniz aşırı şehirlerden alırım kokunu.
Kokun,
şehrin en fiyakalı sarhoşu yapar beni.
Yanımızdan her geçeni durdurur,
seni nasıl sevdiğimi anlatırım.
Bütün insanlar deliliğimi seyreder.
Sen sersemliğime gülersin her defasında.
Ben milyon kere senin gülüşüne ölürüm.
Ama sen,
sana nasıl hayran olduğumu bilmezsin.

…

Seninle sonsuza dek yaşayabilirim.
Her anının fotoğrafını çekebilirim gözlerimle.
Zihnim tıka basa sen olur.
Gittikçe sana benzerim.
Yıllardır taşıdığım alışkanlıklarım senden yana değişir.
Sen yanımda uyuyacaksan,
yatağın solundan vazgeçerim mesela.
En sevdiğim yemek seninle yediğim olur.
Ben kahveyi şekersiz içmem.
Sırf sen öyle seviyorsun diye
en acı haliyle içmeye alışırım.
Daha sayamadığım ne varsa,
bütünüyle senden ibaret olurum.
Ama sen,
seni nasıl bu kadar sevdiğimi bilmezsin.

…

Seni çocukluğumun kalbiyle sevebilirim.
Düşlerinin elinden tutar lunaparka götürebilirim.
Umutsuzluklarını boyarım renkli kalemlerle.
İçindeki küskün çocuğu
her gün yeniden güldürebilirim.
Mızıkçılık yapmam seni severken.
Çocukken de boyumdan büyük severdim ben.
Bütün sonsuzlar beşe sığardı.
Annemi böyle, beş kadar severdim.
Babamı beş kadar özlerdim.
Şimdi seni de beş kadar seviyorum.
Ama sen bunun da anlamını bilmiyorsun.

…

Bir kez elimi tutarsan,
“Nihayet” kelimesinin nefes aldığına inandırırım seni.
İçinde dağınık ne varsa birlikte toparlarız bu defa.
Mümkünlüğün en güzel hâli oluruz seninle.
Ben hiç şiir olmaya heveslenmedim.
Ama seni mutluluğa inandıran tek şair olurum.
Acılardan şiir doğurmam bir daha.
Her sabah ölüme çay demlemekten vazgeçerim.
Seni sevmiş olmanın huzuruyla ayrılırım bu hayattan.
Ama sen,
bendeki ölümsüzlüğünü de bilmezsin.
Bilsen de anlayamazsın.
Benim sana olan sevgim bu dünyaya ait değil.
Bu benim
Allah’la aramda bir mesele.

06.47, 17 Temmuz 2026