NERDESİN

Seni…
Hatta varsa sen gibileri
Tanıyamadan geçiyor günlerim
Gözlerimde yazdan kalma
çocuk gülüşleri,
Seni düşündükçe.
Gözlerini arıyorum
Gözlerin ne renk? Ela mı, kahve mi?
Kahverengi olsun ne olur, sımsıcak
Ben bilemiyorum, bilmiyorum işte!
Ne bileyim nasıl birisin
Saçların dalgalı mı düz mü?
Hoşuna gider mi,
rüzgarda saçlarının dağılması?
Hem bilmiyorum ki;
Nerden bileyim nerdesin?
Hangi zaman diliminde,
Kaçıncı meridyende.

Mesela, ürkek bir ceylanın
Baktığı yerde değilsin.
Bir çiçek dalından koparılmış ise;
Orada da yoksun, olamazsın.
*
Bilmiyorum işte nerdesin.
Bildiğim,
Senlerden biriyle
Günün birinde
Emperyal bakışlardan uzakta
Hayata dair,
Tartışmak istidediğim
Mesela;
Ben, kötülüğü anlatırım sana,
Sen, iyilik nedir yeniden tanımla
Paylaştıkça bitmeyen birşey olsun
İnandır beni buna,
Fısılda kulağıma
Söyle!... Söyle ne olur…
Bu dünyada iyilerinde olduğunu…
…
Ha bu arada,
Attila İlhan’ın Pi’a şiirini okudun mu hiç?
🍁
Rafet Korkmaz (..2019)