BAKIŞ AÇISI

Büyük yalanlar söylemedim hiç hayatta
Küçük yalanlardan büyük zararlar gördüm
Kendimi avuttum hep gözyaşlarımla
Beni infaz eden yargısız kararlar gördüm

Büyük suçlar işlemedim yalan söylemedim
Gerçekleri hep kirli cüzdan içinde gördüm
Şeytanlar içinde yalnızlığımı şifa bildim
Bütün melekleri farklı biçimde gördüm

Karşı fikirlerim oldu asla gizlemedim
Bana boş adam cahilsin diyenler gördüm
Hakaretlere sesimi asla yükseltmedim
Besmeleyle yetim hakkı yiyenler gördüm

Dokuz köyden kovulduğum elbet doğrudur
Yol boylarında çok kırık arabalar gördüm
Çok insan bakmadı bile yan gözle yüzüme
Heybeme tamah çok merhabalar gördüm

Çok kuru ekmek yedim kupkuru hayatta
Hiç tadını bilmediğim azıklar gördüm
Ekmek ıslattım sular içtim çeşmelerden
Bahçelerde içimi yakan kazıklar gördüm

Dünya işlerine yakmadım yanık gönlümü
Dumansız tüten nice yangınlar gördüm
Atlas libas ölü saygılara eğilmedim
Para gölgesinde içi boş angınlar gördüm

Büyük yalanlar söylemedim hiç hayatta
Doğrulardan içeri eğri yollar gördüm
Doğruların hafifliği ezdi geçti beni
Kuş ağırlığından kırılan dallar gördüm

Şuayip OABAŞI
3.2.24