2
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
34
Okunma
KALITIM
Gerisi yalan diye başladım söze
Hiç bir şey dememişken daha
Dünya küçük
Avcumun içi kadar,
Bilmiyorum ama
Kalabalıkta oturmayı seviyorum
Kimseyi tanımamak şartıyla
Beni de tanımasın kimseler
KORKUYORUM!
Adım söylenmesin
kalabalık . . . . . boşluklarda
Bir ihtilal biterken sevişmişler
Sesim konuşurken
Elim su içerken
Titrer kendiliğinden
Endişem yok fakat
Bir anlam yüklemek adına
Bu yüzden ölmeyeceğim biliyorum
Nasıl ki; sıradan biriysem
Bu duygu da böyle sıradan işte
Beni oyalayan
Beni, ben yapan
…
Rafet Korkmaz
Şiirin sahibi
Cevap Yaz