Sızlasın sol yanında, hep bir yerlerin
Ansızın bir sızı düşsün,
en tatlı yerinden vursun içini.
Uykuların paramparça olsun ayaz gecelerde;
balkon köşesinde,
elinde sigaran sönmesin,
dumanı içine zehir olsun.

Girdiğin her sokak çıkmazın olsun,
yollar seni yarı yoldan çevirsin.
Adımların hep geriden gelsin,
yetişemeyesin hiçbir şeye.

Gözünde yaşlar biriksin,
ama silenin olmasın.
Yüzünde hüzün otağ kursun,
çaresizlik diz çöksün önünde.

Aldığın ahlar
yük olsun omuzlarında,
eğsin belini.

Bir kaldırım taşına yığıl, öylece kala kal.
Taş soğuk, gece sağır olsun.
Hiçbir el sana uzanmasın.

Kal…
Haykır,
ama sesin duyulmasın.
Duyan kulaklar sağır,
bakan gözler kör olsun sana..

Dudaklarından “keşke”ler dökülsün,
her biri içini biraz daha yaksın.
Yalnızlığın en büyük çaresizliğin olsun.

Tanımadığın yüreklerde kendini ara,
ama kendini de bulama.

Şimdi ellerin sol yanında boşlukta,
vicdanının kapısına bak.
O kapı hiç açılmasın;
vicdanının sesi
hiç susmasın.
İçinde haykırsın..

Asya Öztürk
29.12.2025