BİRLİK DESTANI

Türküler ki dilimiz, aşk ile harmanımız,
Ezellerden yazılmış, birliktir fermanımız.
Ege’de bir zeybekle yükselirken nida,
Mardin’in kapısında, aynı can, aynı eda.
Horon teper Karadeniz, gönlü coşar dadaşın,
İstanbul bir deryadır, içinde her kardaşın.
Kız alıp kız vermişiz, ilmek ilmek dokunmuş,
Halıdaki motifte, tevhid dili okunmuş.
Kardeşiz biz ezelden, ruhumuz aynı nurdan,
Geçmişiz aynı yoldan, içmişiz aynı kardan.
Mümin mümin aynası, sırdaşıyız biz bize,
Fitne girmez gönüle, bakarsak özümüze.
Üstünlük ne dildedir, ne de sahte soydadır,
Asıl izzet takvada, o da ulu boydadır.
Rabbimiz bir, dinimiz bir, kıblemiz aynı yöne,
Bu mukaddes kardeşlik, sığmaz hiçbir oyuna.
Bizans’ın oyunları, sökmez iman kalesine,
Kulak asma zalimin, o bedbaht nağmesine.
Kini söküp atalım, muhabbetle dolalım,
Allah rızası için, "bir" içinde "bir" olalım.
Müslüman Müslümanın, canı, kanı, arıdır,
Rızkı dahi haramdır, o gönül gülzarıdır.
Kenetlenip birleşsin, aşkla çarpan yürekler,
Duamızla korunsun, vatan, millet, emekler.