Sessizce seni sevmeyi seçtim,
çünkü sessizlik yargılamaz.
Bir kelimeyle yıkılmaz,
bir bakışla terk etmez.
Sesim susar,
kalbim bağırır.

Yalnız sevmeyi seçtim seni,
çünkü yalnızlık sadıktır.
Paylaşmaz, bölmez,
kıskanmaz kimseyle.
Bu sevgide
sadece ben varım.

Uzaktan tapmayı seçtim sana,
mesafe merhametlidir.
Yaklaşınca kanayan yerler
uzakta sızlamaz.
Gözlerim seni görür,
ellerim yaralanmaz.

Rüzgârda öpmeyi seçtim seni,
çünkü rüzgâr incitmez.
Tenini değil,
varlığını taşır bana.
Dudaklarım susar,
nefesim sana dokunur.

Rüyalarda sevmeyi seçtim seni,
çünkü orada veda yok.
Uyanmak acıtsa da
rüyada kalışın sonsuz.
Orada zaman durur,
sen gitmezsin.

Kalbimde saklamayı seçtim seni,
kimse görmesin diye.
Kıskanç gözler değmesin,
sorularla eksilmesin diye.
Bu sevgi gizlidir,
ama derindir.

Vazgeçmemeyi seçtim yine de,
çünkü alıştım yokluğuna.
Her gün biraz daha
sessizce sevmeye.
Bu bir direniş değil,
bu bir kabul.

Ve seni böyle sevdim,
ne sahip olarak ne bekleyerek.
Sadece varlığını
kendime emanet ederek.
Sevmek bazen
dokunmamayı seçmektir.

@NURAL BEKTAŞLI