Yıllarca TV’lerde tarih konuşan beyler,
Bizleri bir kalıba sokmaktaymış meğerse.
Yetişen her çocuğa örnek verilen şeyler,
Zihni inşa yerine, yıkmaktaymış meğerse.

Cumhuriyet bir yana, Osmanlı’da bir yana,
Ayrı-gayrı diyerek doluşmuşlar meydana,
Bunları bir ağızdan yaymışlar tüm zamana,
Aşımıza hep zehir akmaktaymış meğerse.

İşte bizler bu yüzden, yüzyıl oldu birlikte;
Tarihi tartışırken ayrı düştük dirlikte,
İstediler kalalım ve kaldık ikilikte,
Hoş denilen her fikir kokmaktaymış meğerse.

“Bu toplum tarihinde bilimden uzak durmuş,
Batının karşısında el pençe boyun burmuş,
Bunlar ile yaşamak, hakikaten çok zormuş.”
Diyen, bizi çıkmaza sokmaktaymış meğerse.

Nasıl kabul edilir yalan olan bu sözler?
Utanmayı bilmiyor, kızarmayan o yüzler,
Sahte muhabbetlerle, aşkla çevrilen gözler,
İğrenerek bizlere bakmaktaymış meğerse.

Oysa bizler tarihte, bugüne yön vermişiz,
Nerede ilim varsa, o meydana girmişiz,
O zamanlar bilimin zirvesine ermişiz,
Atalar bu meydana çıkmaktaymış meğerse.

“İslamın Altın çağı” tarihlere nam salmış,
Müslümanlar her ilme hiç çekinmeden dalmış,
Kitaplar neşredilmiş, bizlere miras kalmış,
Bilgililer oluk oluk, akmaktaymış meğerse.

Atalar bilim yapıp, ilimlere daldılar,
Ve bir gün yıkıldılar çok çaresiz kaldılar,
Batılılar o zaman tüm her şeyi çaldılar,
Arsızlar o gün yola çıkmaktaymış meğerse.

Bugün batı bunlarla hemen kalktı ayağa,
Dile kilit vurdular, çelme taktı ayağa,
Atamızın ilmiyle, bizi çekti dayağa,
Tarih bizi bunlarla yakmaktaymış meğerse.

Her ne olmuşsa olmuş, Atalardan razıyız,
Biz bugün mağlup olmuş, toplumun evladıyız,
Tarihimiz bu bizim, ayağa kalkmalıyız,
Tüm marifet biraz diş sıkmaktaymış meğerse.

Kandırdılar bizleri, güttüler diyar diyar,
Artık yeter bu gaflet, sesimi kimler duyar?
“Tarih bizi çağırır, bize ihtiyaç duyar,
Zulüm bugün dünyayı yıkmaktaymış meğerse.”