Dört duvar dünyam...
Geçmişime kusuyor şimdi bütün öfkeler.
Yapayalnız yazılmış bir kadere
Vazgeçişler kazınmış,

Kederle örülmüş çepeçevre hüzünler;
Sanki bana mühürlenmiş kaybedişler…
Beni buluyorlar, benimle konuşuyorlar.
Ama ben kendimi bulamıyorum
Bu hissiz harabeler çöplüğünde.

Bir hindiba koparıp üflemek,
Anlamını yitirmiş bir yaşmak gibidir artık.
Bir papatya alıp
En baştan “sevmiyor” demektir.

En ücra köşelerde belki hasretler kopuyor.
Bu dünyaya uzak hayatlar
Hâlâ umut kolluyor.
Ne merhabası,
Bedenim ölümün en alâsı !

Kimsenin görmediği,
Geçerken üstü okunmayan
Kırmızı bir mezar taşıyım.
Dört duvar dünyam şimdi
Mahzenler karası.

Kendime kalan bir yalan bahçesi;
Binbir çeşit haset ve kasvet meyvesi.
Ezikliğin her türlü envâisi…
Dört duvar dünyam,
Eksikliğin bahanesi.

Bazı sesler sahibini tanımaz
Hayaller ,yankılarla geri çarpar insana
Hüküm giymiş duygularım , yüreğin karşısında
Dört duvar dünyam , en ücranın yakınında şimdi.

26.12.2025