Karı koca ile, oluruz toplum
Çekirdeği eşler, ve dâhi çocuk
Milletin temeli, ben böyle bildim
Aileye saygı, Allah'a saygı

Neslimiz bin belâ, ile muhatap
Kurbiyet bağları, yok oldu gitti
Yaradan'dan sana, bir sözdür hitap
Hesap çok ivedi, oldu da bitti

Kıymetli Üstadım
İnşallah yolbaşçımız

İnsanın nefsi başına belâ

Rabbim bu babda lütfunu yoldaş etsin bize

Allah'a emanet kalın
Emektar ellerinden öperim

Çok saygımla Üstadım

Muhterem hocam, şiirimiz, çağın ahlâk terazisinin bozulduğuna tutulmuş bir tutanak gibiydi.
Sözün itibarını, bakışın emniyetini, doğrunun namus sayıldığı yılları
ardında bırakan bir zamanın içinden konuşurken.yerle gök çatlar fakat kulaklar mühürlüdür adeta..
Burada riya gardiyan olmuş, hakikat firaridir. Doğruları “dağın ardına” sürgün eden bu düzeni teşhir ederken,
aynı zamanda kaybın büyüklüğünü hatırlatır.
Sırat-ı müstakimin belirsizleştiği,
onurun üstten soyulduğu bir hengâmede
kaba dolan her şey, insanın iç dünyasının da kirlendiğini göstermektedir..

İşte bu dizeler, aldatmanın marifet,
yalanın maharet sayıldığı bir çağın hicvidir.
Model diye ithal edilen çürümenin,
kimliksizliğe nasıl özenle taşındığını gösterirken, siyasî ya da ideolojik cephelerden öte bir yere işaret etmektedir.
Hakikat, ne sağda ne soldadır;
hakikat, terk edilen yerde durmaktadır..
Hakikata ayan ve hakikata aşık gönülleri bulma ümidiyle..
Sağlık huzur ve mutluluk dolu bir ömür diliyorum..
Saygılarımla..