Biz kimseyi bizden küçük görmedik diye,
Kimse kendini bizden büyük sanmasın.
Boy ölçüsü değildir kibir,
Yüksekten bakanın gölgesi bile uzamaz bazen.

Bir selam, Allah rızası için verilir,
Ne çıkar hesabı taşır ne menfaat.
Alan da verir, veren de alır aslında,
Selam insanlığın terazisidir, şaşmaz.

Eğilmedik diye baş eğmiş saymayın,
Suskunluğumuz zayıflık değildir.
Biz sustukça ağırlaşır sözümüz,
Her kelime yerini bulur vakti gelince.

Kibirle yürüyenin yolu kısadır,
Ayağı takılır kendi gölgesine.
Biz yere bakarız, edebimizden,
Toprağı tanırız, son durağı biliriz.

Ne taht istedik ne alkış,
Gürültüden yana olmadık hiç.
Biz adamlığı sessizlikte öğrendik,
Bağıran çoktur, duran ağırdır.

Bugün varsın, yarın yoksun bu dünyada,
Unutma; kalıcı olan sadece izdir.
İnsanlığın yoksa, adın da yoktur,
Ne kadar yüksekten düştüğünü toprak bilir.

Bizden büyük sananlar şunu bilsin,
Boy ölçülmez makamla, sözle, parayla.
Yürek küçükse, cümle de küçüktür,
Büyüklük duruşta, edepte, hayada.

Bu dünyadan yol geçiyoruz sadece,
Ne han bizim, ne yol bizim.
Selamla geldik, selamla gideriz,
Gerisi rüzgâr… hepsi rüzgâr.

@NURAL BEKTAŞLI