Sevgiliden Şirazeye şiirler-139

Biliyorsun Şiraze
Her şeyin bir başı
Ortası ve sonu vardır
Oysa
Bizim aşkımız ulaşamadı sona
Ortasında kaldı yaşamın
Senin anlayacağın
Boğazımda düğümlenen
Söz gibi
Hani göz göze geldiğimiz
Bana keşke dedirten
O gün yok mu, o gün
Lanet etmiyorum ama
Bizi
Göz göze getiren
Gündü o gün
Beni kendine bağlayan
Gündü o gün
Oysa
Gülen gözlerinde tattım
Mutluluğu aşkı ben
Bir Dünya kurmuştum kendime
Aşkla sevgiden

Seni tanıyışımın
51 yıl, üç ay, 11’nci yani
On sekiz bin yedi yüz on altıncı
Gününde
Ben yine hasret
Ben yine yalnız
Ben yine sensiz
Sessizce gem vurdum duygularıma
Tam 2517 adımdır
Bu yosun kokan kıyılar
Bir aşağı, bir yukarı
Eskittim kaldırımları
Ak köpüklü dalgalar
Martı çığlıkları oldu
Hep seni hatırlatan
Yorgunluktan bitap düştüğümde
Tek başıma bir banka oturur
Yığılır kalırım
Çöken binalar gibi
Denizin maviliğinde
Kaybolurken bakışlarım
Bir Vapurun tiz sesiyle gelirim kendime
Değişen bir şey yok
Hasret yağmurların da
Yıkanırken yüreğim

Bilmesen de Şiraze
Sana olan bu özlem
Son nefesime kadar sürecek
Seni yitirdiğim bu kentin
Deli dolu sokakların da
Ben beklemeye devam edeceğim
Sen gelmesen de

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ