Elden Ne Gelir


Zaman akar, biz tutamayız,
Giden günün ardında sadece iz kalır.
İnsan bazen susar, bazen yorulur,
Elden ne gelir… hayat böyle akar.


Bir yanın gülerken öteki ağlar,
İçin yanar ama belli etmezsin.
Kırılır kalbin, kimse duymadan,
Elden ne gelir… alışır gidersin.


Annenin sesi gelir uzaklardan,
“Sabret evladım” der gibi.
Dünyanın yükü ağırdır bazen,
Elden ne gelir… taşırsın sessizce.


Kırık hayaller durur raflarda,
Tozlanır hepsi zamanla.
Bir umut kıpırdar yüreğinde yine,
Elden ne gelir… sarılırsın ona.


Geceler uzar, düşünceler büyür,
Bir sandal olur ruhun karanlık sularda.
Çırpınsan da bazen yol bulamazsın,
Elden ne gelir… bekler durursun.


Ama sabah doğar yine inadına,
Bir ışık süzülür pencereden içeri.
Yeniden nefes aldırır insana,
Elden ne gelir… tutunursun güne.


Ve anlarsın sonunda gerçeği,
Hayat kırsa da seni, yüreğin güçlüdür.
Ne olduysa oldu, ne geçirdiyse geçirdi,
Elden ne gelir… insan yine yürür.