4
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
176
Okunma
Bir gece gibi çöktü yükler omzuna,
Sessiz sokaklar kadar yalnızdın.
Dost sandıkların sırtını döndü,
Ev bildiklerin kapı oldu, duvar oldu,
Sen yine sustun yine sabrettin.
Kader sana ağır bir imtihan sundu,
Her nefeste bir acı, her adımda bir yara..
Ama senin kalbin,
Kırılmış olsa da..
Hep yürüdün zorlu yollarda
Hep kırıldığın yerden güçlendin
Acıların şifa dağıttı etrafına
Artık yorulmuş olsan da,
Tek başına yürüdüğünü sansan da,
Senin içinde bir ateş var:
Sessiz, güçlü ama hiç sönmeyen.
İşte bu ateş seni tuttu ayakta.
Ve unutma.
Yara taşıyan kalpler,
Daha çok ışık tutar karanlığa.
Sen de öylesin işte..
Hüzünlü ama umutlu,
Yorgun ama vazgeçmeyen,
Düşmüş ama yeniden doğrulan.
Ah kadın
Sen farkında değilsin belki ama
Sen yürüyen bir mucizesin.
Hülya Çelik
5.0
100% (10)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz