Şiirin Adı: Şimdi Senle Olmak Vardı
Şairi: Hayaller Yumağı
Yorumu Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi namı diğer Celil ÇINKIR

Bu şiir, iki kelimeyle özetlenebilir: özlemin ateşi.
Duygular yalın ama derin, sade ama iç yakıcı bir şekilde dizelere süzülmüş.

Şair, “senle olmak” arzusunu gündelik bir sahneden başlatıyor: yağmur altında bir el şemsiyede, bir el belde… Bu imge hem sıcaklığı hem de korunma arzusunu anlatıyor. Sensizlik ise mekânı büyütüyor, mesafeyi uzatıyor ve en önemlisi benliği öksüz bırakıyor.

“Uykusuzluk” kelimesi burada bir biyolojik hâl değil; sevdiğinin yokluğuyla büyüyen bir iç sızısı.
Şair, sevdiğin kişi yokken insanın kendi içinde bile üşüyebileceğini hatırlatıyor.

Son bölümde özlemin en yoğun hâli var: Saç, baş, göz, kaş…
Yani sevilenin bütün ayrıntıları birer “kayıp eşya” gibi aranıyor.
Ve sensizlik artık bir hissiyat değil, içte yanan somut bir ateşe dönüşüyor.

Şiir, sade ifadelerle büyük bir iç yangını anlatıyor:
Sessiz ama ağır, yakıcı ama duru bir özlem.

Vesselam.
“Bazen bir kişinin yokluğu, bütün geceyi büyütür; bir tek kelimesi ise sabahı geri getirir.”