​Şehrin damarlarında atan, kesik ve hızlı bir ritim,
Erken uyanmış bir korna, telaşlı bir adım sesleri.
Demir tekerleklerin rayda çıkardığı o ince kıtırtısı,
Ve camın arkasından sızan satıcının nâğmeleri.

​Fırından yayılan buğday kokusuyla karışık,
Çöp kamyonunun hantal, metalik uğultusu yanık.
Bir annenin çocuğuna seslenişi, şefkatle kısık,
Ve karşı binadan gelen kemanın hüzünlü kuğultusu.

​İki yaşlı amcanın bankta, geçmişten sohbeti,
Genç bir motorcunun gazı kökleyip geçişi.
Betonun ortasında yeşeren inatçı bir çiçek gibi,
Hayatın her anını anlatan hızlı bir deyişi.

​Güneş tepeye vurduğunda, gürültü bir orkestra olur,
İş makinelerinin vuruşu, çekiçlerin takırtısı.
Bir seyyar satıcının sesi cılız, ama umutla dolu,
"Taze simit var!" diye yankılanan tatlı söyleyişi.

​Akşamüstü çökerken, sesler yavaşça dinlenir,
Geride kalan köpek havlaması ve uzak bir siren verir.
Bu büyük karmaşa, bu bitmeyen döngü gizlenir,
Sokak sesleri; yaşamın kendisi, her şeyi özetlemiş daha ne demeli.